Dritat neoni rrjedhin nga fjala angleze "dritë neoni". Fjala "neon" është në fakt një transliterim i "neon" dhe është bërë termi standard.
Zhvillimi i dritave neoni mund të gjurmohet që nga hulumtimi i fizikanit dhe kimistit britanik Michael Faraday mbi shkarkimin e gazit. Kur një rrymë elektrike kalon nëpër një gaz që përmban një numër të vogël të joneve pozitive dhe negative, ajo ndikohet nga rrezet ultravjollcë, rrezet kozmike dhe sasi të vogla të substancave radioaktive. Nën një tension mjaft të lartë të aplikuar, rryma lëviz dhe përplaset me molekulat e gazit neutral, duke bërë që molekulat neutrale të jonizohen, duke shumëzuar kështu numrin e joneve. Kalimi i rrymës përmes gazit shoqërohet nga një fenomen i shkarkimit të shkëlqimit, i njohur gjithashtu si luminescence. Ngjyra e shkëlqimit ndryshon në varësi të gazit. Teoria e Faradeit dhe arritjet eksperimentale hodhën një themel të fortë për zhvillimin e teknologjisë së dritës neoni.
